Gazetka szkolna

        • Niesamowity występ uczniów Szkolnego Koła Teatralnego

        • Obiecałam, że napiszę ten tekst, ponieważ do dzisiejszego dnia jestem pod ogromnym wrażeniem przedstawienia pt." Czerwony kapturek szuka księcia" przegotowanego przez uczniów Szkolnego Koła Teatralnego prowadzonego przez panią Monikę Plich.

               Zaczęło się od tego, że dowiedziałam się od pani Moniki, że nasza szkoła ma wziąć udział III SPOTKANIU AKTYWNEJ MŁODZIEŻY POWIATU WAŁECKIEGO PRZECIWKO PRZEMOCY "(Nie)bezpieczni w sieci". To bardzo trudny temat, który niełatwo zaprezentować tak, aby nie powielać schematów i zaciekawić nim jednocześnie odbiorców. Mój udział w kilku próbach od początku mnie przekonał, że scenariusz przedstawienia wybrany przez panią Monikę był strzałem w dziesiatkę. Uważm, że nie trzeba o sprawach trudnych mówić tylko w sposób podniosły ze smutkiem na twarzy. Kwestie wypowiadane przez młodych adeptów sztuki teatralnej za każdym razem mnie rozśmieszały. Odrobina humoru w sprawach ważnych może spowodować, że na dlużej pozostaną one w umysłach odbiorców.

               Występ naszych uczniów w Wałeckim Centrum Kultury przeszedł moje oczekiwania. Nie tylko rewelacyjnie opanowali czasami bardzo długie role. Genialnie je zaprezentowali na scenie. To wszystko w połączeniu z baśniowymi, kolorowymi strojami, ruchem scenicznym i muzyką dało niesamowity efekt, który wywarł ogromne wrażenie na publiczności zgromadzonej w WCK. 

               Serdecznie gratuluję młodym aktorom występu, a pani Monice pomysłu.

               Czekam na następne przedstawienie.                                                                                                                    

                                                                                                                                               Magdalena Gruchała

        • Niezwykłe pasje naszych uczniów

        • Tym razem o swojej pasji opowie Wojtek Kotański, uczeń klasy Va.

          Pasjonuję się anime Jujutsu Kaisen. Bardzo lubię oglądać kolejne odcinki serialu oraz rysować postaci tam występujące. Posiadam również figurki Gojo Satoru i Yuji Itadori. Ostatnio, z okazji moich urodzin, dostałem od kolegi kubek oraz puzzle z bohaterami mojego ulubionego anime.
          Zazwyczaj zaczynam rysunek od naszkicowania danej postaci ołówkiem, ponieważ jeśli mi coś nie wyjdzie, to można to zetrzeć gumką i poprawić. Następnie koloruję obrazek mazakami, których mam cały zestaw w różnych odcieniach.
          Najczęściej rysuję bohaterów  z anime Jujutsu Kaisen. Moją ulubioną postacią jest Gojo Satoru i mam najwięcej jego portretów. W większości wykonuję rysunki mężczyzn, ponieważ mam problem z rysowaniem postaci kobiet. Dlatego w wolnych chwilach staram się ćwiczyć i poprawiać swoje umiejętności.
          Gdy zobaczyłem pierwszy odcinek, to od razu przypadł mi do gustu. Pokazywane są tam oczywiście walki bohaterów, którzy stoją po stronie dobra, ze złem, jak również problemy i rozważania nastoletnich uczniów, ich emocje i nauka kontroli nad nimi.
          Wszystko zaczęło się od mojego kuzyna Marcela. To właśnie u niego obejrzałem pierwszy odcinek Jujutsu Kaisen. Bardzo się mi spodobał i obiecałem sobie, że chciałbym zobaczyć kolejne jego części.
          Rysuję od prawie dwóch lat. Na początku wszystko mi nie wychodziło i trochę się denerwowałem. Ale jestem uparty i ćwiczyłem dalej. Teraz jest już lepiej, choć mam trudności z rysowaniem kobiet i dłoni. Na jeden rysunek potrzebuję około 30 minut - jeśli jest dużo szczegółów. Łatwiejsze rysuję w krótszym czasie.
          Najwięcej wsparcia dostaję od rodziców i Marcela, mojego kuzyna. On również próbuje swoich sił w rysowaniu postaci z mojego ulubionego anime.
          Bardziej traktuję to jako hobby. Rysowanie pomaga mi pozbyć się złych emocji i się rozluźnić.

                                                                                                                                                                               Wojtek

          9

        • Posiadanie rodzeństwa nie jest łatwe

        •      Posiadanie rodzeństwa nie jest łatwe... szczególnie jak ma się go dużo. Ciągle musisz się to czymś dzielić,  to kimś zaopiekować... to jest często bardzo męczące. Dzisiaj gościem gazetki będzie dziewczynka z zerówki,            a konkretniej moja siostra, która opowie o sobie i o trudnym losie, który na nią spadł, czyli roli starszej siostry (oczywiście nie ja jestem młodszym bratem). Dobrze, zaczynajmy.

          Jak się czułaś, kiedy dowiedziałaś się, że będziesz starszą siostrą?
          Przede wszystkim czułam się szczęśliwa!
          Co najbardziej lubisz w byciu starszą siostrą?
          To, że mogę się opiekować dzidziusiem.
          A co jest w tej roli najtrudniejsze?
          Ewidentnie spanie, bo w nocy najbardziej chce się odzywać.
          Czy często musisz się czymś dzielić z młodszym rodzeństwem? Jak się z tym czujesz?
          Jakoś bardzo mi to nie przeszkadza i dobrze się z tym czuję.
          Lubisz być starszą siostrą, czy czasem wolałabyś być młodsza? Dlaczego?
          Wolałabym być starsza, ponieważ mogę robić więcej rzeczy niż młodsze rodzeństwo!
          Co robisz, kiedy młodsze rodzeństwo Cię denerwuje?
          Idę do mamy.
          Co jest fajniejsze:  bawić się razem czy mieć chwilę tylko dla siebie?
          Wolę bawić się sama.
          Dlaczego?
          Bo młodszy brat mnie czasem drapie.
          Gdybyś mogła opisać bycie starszą siostrą jednym słowem, jakie by to było?
          Odpowiedzialność, haha!
          Czy powiedziałabyś innym dzieciom, że warto mieć młodsze rodzeństwo? Dlaczego?
          Ja bym poleciła dzieciom posiadanie rodzeństwa, ponieważ są to dobrzy towarzysze do zabawy.

                                                                                                                                 Dziękuję za rozmowę.

                                                                                                                             Filip Armuła, uczeń klasy VI

          • Zachęcam do przeczytania


          •      "Rzeka" Emilii Kiereś to nowa pozycja na liście lektur w szkole podstawowej. W naszej szkole omawiamy ją  w klasie szóstej. Zachęcam do jej przeczytania nie tylko dlatego, że jest lekturą. To niesamowita opowieść  o chłopcu, który wyrusza w podróż, aby odnaleźć swojego tatę. Nie jest to łatwa wyprawa. Spotyka podczas niej różnych ludzi, którzy nie zawsze są do niego życzliwie nastawieni. Kilian, bo tak ma na imię gówny bohater, to dziecko, więc cechuje go naiwność, łatwowierność, którą wykorzystują dorośli. Czy wszystko skończy się dla niego szczęśliwie, czy znajdzie swojego ojca, czy uda mu się naprawić  błędy, które popełnił podczas długiej i niebezpiecznej podróży? Przeczytaj i przenieść się w świat Kiliana - chłopca z gór.

                                                                                                                                                                            M. Gruchała

    • Kontakty

      • Szkoła Podstawowa im. Unii Europejskiej w Karsiborze
      • sekretariat@spkarsibor.pl
      • 672 581 794
      • Karsibór 39
        78-609 Karsibór
        Poland
      • Poniedziałek 7.30 - 15.30
        Wtorek 7.30 - 15.30
        Środa 7.30 - 15.30
        Czwartek 7.30 - 15.30
        Piątek 7.30 - 15.30
      • /SzkolaKarsibor/SkrytkaESP
      • BIP: https://szkolakarsibor.bip.gov.pl/

    • Logowanie