Gazetka szkolna
- Numer 1 - Biuletyn Pozytywnych Informacji - kwiecień/2022
- Numer 2 - Biuletyn Pozytywnych Informacji - wrzesień/2022
- Numer 3 - Biuletyn Pozytywnych Informacji - październik/2022
- Numer 4 - Biuletyn Pozytywnych Informacji - luty/2023
- Numer 5 - Biuletyn Pozytywnych Informacji - kwiecień/2023
- Numer 6 - Biuletyn Pozytywnych Informacji - czerwiec/2023
- Numer 7 - Biuletyn Pozytywnych Informacji - październik/2024
- Numer 8 - Biuletyn Pozytywnych Informacji - luty/2025
- Numer 9 - Biuletyn Pozytywnych Informacji - czerwiec/2025
- Numer 10 - Biuletyn Pozytywnych Informacji - styczeń/2026
Wywiad z nową przewodniczącą szkoły
Hanna Pecio, redaktora naszej gazetki, rozmawiała z Aleksandrą Śniecikowską, uczennicą klasy VI, która w tym roku szkolnym została wybrana przez społeczność uczniowską na przewodniczącą szkoły.
Hanna Pecio: Jesteś zadowolona, że zostałaś przewodniczącą naszej szkoły?
Aleksandra Śniecikowska: Tak, jestem zadowolona z bycia przewodniczącą, ponieważ jest to dla mnie nowe doświadczenie.
H.P.: Jak się czułaś w chwili, gdy się o tym dowiedziałaś?
A.Ś.: Gdy dowiedziałam się, że zostałam przewodniczącą szkoły, czułam ekscytację.
H.P.: Jesteś gotowa wypełniać wszystkie obowiązki?
A.Ś.: Oczywiście, że jestem gotowa.
H.P.: Masz swoich pomocników?
A.Ś.: Tak, mam do pomocy zastępcę i skarbnika.
H.P.: Jaki jest Twój ulubiony przedmiot szkolny?
A.Ś: Moim ulubionym przedmiotem szkolnym są plastyka i muzyka.
H.P.: Czym się interesujesz, co robisz w wolnym czasie?
A.Ś.: W wolnym czasie śpiewam.
H.P.: Czy chciałabyś pełnić tę funkcję w przyszłym roku?
A.Ś.: Tak, chciałabym.
H.P.: Jakie są wady i zalety bycia przewodniczącą?
A.Ś.: Dotychczas nie ma jeszcze wad, a zalety są takie, że mogę organizować różne ciekawe wydarzenia.H.P.: Dziękuję za rozmowę.
Uczennice klasy VIII o tym, jak ważny jest szacunek
Warto budować szacunek!
Szacunek jest najważniejszy szczególnie w relacji dorosły-dziecko, ale nie tylko. Szacunek równie ważny jest w relacjach koleżeńskich. To najważniejsza wartość, którą powinniśmy się wykazywać, a nawet chwalić!
Moim zdaniem dzieci w coraz większym stopniu ten szacunek mają. Zdarzają się oczywiście wyjątki, które zupełnie go nie mają ani do rówieśników, ani do osób dorosłych. Lecz czyja to wina? Dzieci? Nie! To wina osób starszych, opiekunów, którzy nie potrafią przekazać tej ważnej w życiu wartości.
Jestem przekonana, że szacunku powinni uczyć nas dorośli. Jest on niezmiernie ważny w życiu codziennym. Lekturą, która to ukazuje, jest książka Aleksandra Kamińskiego pt. „Kamienie na szaniec”. Bohaterowie szacunku nauczyli się w dużej mierze w domu, czerpiąc przykład z rodziców. Odnosili się z szacunkiem do przyjaciół, nauczycieli, zwierzchników. Podczas wojny nie było czasu na zbędne fochy. Należało wykonywać rozkazy. Dzięki szacunkowi do drugiej osoby i wysokiej kulturze osobistej chłopcy zrobili ogromne wrażenie na czytelnikach oraz stali się przykładem do naśladowania.
Podsumowując moje rozważania, jednogłośnie stwierdzam, że rodzice powinni uczyć dzieci szacunku już od najmłodszych lat, ustalić zasady, do których młodzi mają się stosować, by wyrosnąć na uprzejme, rozważne osoby, które śmiało będą stawiać kroki w dorosłość i powoli, lecz skutecznie, dążyć do ustalonego celu.Hanna Pecio
Szacunek to wartość, którą nie każdy potrafi okazać w stosunku do drugiego człowieka. Dorośli często mówią, że dzieci i ryby głosu nie mają, a dzieci kompletnie ignorują to, co się do nich mówi. W tym wypadku żadna ze stron nie ma racji. Co to jest szacunek i dlaczego każdy powinien szanować drugą osobę?
Szacunek to mogą być małe gesty, na które nie zawsze zwracamy uwagę, takie jak: słuchanie kogoś i nie przerywanie mu, nieśmianie się z osób, które mają jakieś problemy lub nawet powiedzenie „dzień dobry” starszej pani na ulicy. Jego brak może świadczyć o złym wychowaniu. Dzieci są cały czas uczone dobrego zachowania, jednak to wszystko bierze się z wychowania w domu. Jeśli ono nie doświadczyło szacunku w gronie rodzinnym, wyrośnie na osobę bez empatii, która nie potrafi uszanować drugiego człowieka. Niektórzy twierdzą, że to indywidualna cecha każdego człowieka wynikająca z jego charakteru. Jednak brak szacunku to nie jest moim zdaniem żadna cecha charakteru, po prostu świadczy o złym wychowaniu. W tej sprawie nie obwinia się dziecka, lecz rodzica. Przecież dziecięce mózgi są jak gąbki, chłoną wszystko dookoła. One nie potrafią rozróżnić, co jest dobre, a co złe. Dlatego powinniśmy, jako przyszli rodzice, sami się uczyć jak najwięcej o szacunku i nie ignorować osób, które potrzebują pomocy.
W książkach oraz bajkach nie zawsze znajdzie się dobry przykład, z którego dzieci mogą się uczyć. Musimy zadbać sami o nauczenie ich szacunku najlepiej dając im dobry przykład. Trzeba zapobiec brakowi szacunku ze strony dorosłych, którzy nie dostali takiej wiedzy, gdy byli dziećmi. Szacunek to najważniejsza wartość jaką człowiek posiada.Marta Smoszna
Filip poleca
„Geometry dash” to gra o kostce, która za pomocą przycisku spacji, strzałki lub lewego przycisku myszy skacze i omija przeszkody, np. kolce ściany itp. W grze mamy dostępny więcej niż jeden tryb postaci, np. wave, ball, ufo itp. Mamy również dużo poziomów, które możemy przechodzić na przykład stereo madness, czyli jeden z najłatwiejszych a zarazem najbardziej ikonicznych leveli w grze. Sama gra skupia się na muzyce i skokach zgodnie z rytmem, a każdy poziom jest zbudowany rytmicznie. W grze gracze mogą potrenować refleks i koncentrację, ponieważ ma ona do zaoferowania też trudne skoki. Podsumowując, sama gra jest bardzo wciągająca i rozwijająca, a ja gram w nią z przyjemnością.
Filip Armuła